Drink....eat!!!

Ιστορία του Ελληνικού κρασιου, Μέρος 1ο

0
Η Ελλάδα, πέραν του ότι είναι η γενέτειρα του ∆ιονύσου, του θεού του κρασιού, είναι και η γενέτειρα του πρώτου οίνου Ο.Π.Α.Π. στην ιστορία. Αυτά ήταν τα κρασιά από τα νησιά της Χίου και της Θάσου, φηµισµένα σε όλο τον αρχαίο κόσµο. Για ποικίλους ιστορικούς και κοινωνικούς λόγους, καθώς και εξαιτίας διαφόρων φυσικών καταστροφών, η τέχνη της οινοποιίας παραµελήθηκε απ' τα µέσα του 19ου αιώνα µέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Τότε ήταν που οι αρχαίες παραδόσεις της οινοποιίας άρχισαν να αναβιώνουν και σήµερα µπορεί κανείς να βρει πολλά εξαιρετικά ελληνικά κρασιά που παράγονται σε όλη τη χώρα. Όταν δοκιµάζετε το ελληνικό κρασί, λάβετε υπόψη σας ότι πρόκειται για ένα προϊόν εξαιρετικής σοδειάς που παράγεται από ποικιλίες σταφυλιού άγνωστες στους φίλους του κρασιού της ∆ύσης. Τα ελληνικά κρασιά χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1. 2. 3. 4. Οίνος Οίνος Οίνος Οίνος µε ονοµασία προελεύσεως ελεγχόµενη µε ονοµασία προελεύσεως ανωτέρας ποιότητας τοπικός επιτραπέζιος.

Οίνοι µε ονοµασία προελεύσεως ελεγχόµενη

Στην κατηγορία αυτή περιλαµβάνονται µόνο γλυκά κρασιά, όπως η Μαυροδάφνη της Κεφαλονιάς και της Πάτρας, το Μοσχάτο της Πάτρας, της Λήµνου, της Κεφαλονιάς, της Ρόδου καθώς και το Γλυκό της Σάµου.

Η κατηγορία Ο.Π.Α.Π. (Ονοµασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας).

Περιλαµβάνει πολλά από τα καλύτερα κρασιά της Ελλάδας. Υπάρχουν 20 περιοχές ως τώρα που έχουν δικαίωµα Ονοµασίας Προέλευσης. Στη Βόρεια Ελλάδα, υπάρχουν οι ονοµασίες Ζίτσα, Αµυνταίο, Γουµένισα και Νάουσα. Στη Χαλκιδική η Ονοµασία Πλαγιές Μελιτονά, στη Θεσσαλία ο Αγχίαλος και το Ραψάνη. Κοντά στην Αθήνα, υπάρχει η ονοµασία της Κάντζας, στην Πελοπόννησο, οι ονοµασίες της Πάτρας, Μαντινεία και Νεµέα. Στα Ιόνια νησιά, υπάρχει το Ρόµπολα Κεφαλονιάς και στα νησιά της Πάρου, της Λήµνου, της Ρόδου και της Σαντορίνης υπάρχουν το Πάρος, το Λήµνος, το Ρόδος, το Σαντορίνη. Τέλος, στην Κρήτη υπάρχουν οι ονοµασίες Προέλευσης Αρχάνες, Πεζά, Σητεία και ∆άφνες. Τέλος, οι άλλες 2 κατηγορίες, των τοπικών και επιτραπέζιων οίνων κρύβουν πολλές ευχάριστες και µεθυστικές εκπλήξεις για τον λάτρη του κρασιού.

Αµπέλι και Κρασί
Η καταγωγή του αµπελιού ως φυτού, είναι παλαιότερη του ανθρώπου. Παρά τα πολυάριθµα ευρήµατα, τις αναφορές στα κείµενα αρχαίων συγγραφέων, τις παραστάσεις των αγγείων και τις άλλες µαρτυρίες, δεν µπορούµε να ισχυριστούµε µε βεβαιότητα ότι η ιστορία του αµπελιού έχει γραφτεί πλήρως. Πριν ακόµη τη µεγάλη περίοδο των παγετώνων, όπως µαρτυρούν ευρύµατα, υπήρχαν αµπέλια ακόµη και στις πολικές περιοχές. Κατά την περίοδο των παγετώνων το αµπέλι άρχισε να εκτοπίζεται από τις βόρειες µε ψυχρό κλίµα περιοχές, και η ανάπτυξή του περιορίστηκε σ'αυτές µε εύκρατο κλίµα κατάλληλες κλιµατολογικά, κυρίως στην περιοχή του Καυκάσου, που θεωρείται και η πατρίδα του, αλλά επίσης και στη Μεσοποταµία. Ο Καύκασος, η Μεσοποταµία και η αρχαία Αίγυπτος πρέπει να θεωρηθούν οι κοιτίδες της αµπελουργίας και, φυσικά, οι πατρίδες του κρασιού. Το κρασί έφτασε σιγά - σιγά στη ∆ύση και τη Μεσόγειο. Οι µεγάλοι πολιτισµοί συνέβαλλαν στην ανάπτυξη της καλλιέργειας του αµπελιού και στην οινοποίηση. Στην Ουρ της Μεσοποταµίας, βρέθηκε µια ζωγραφιά που απεικόνιζε σκηνή από σπονδές. Οι Αιγύπτιοι, χρησιµοποιούσαν το κρασί στις τελετουργίες κηδειών, περίπου 3000 χρόνια π.Χ. Όσον αφορά στη Βίβλο, υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές στο κρασί. Οσο για το κρασί η ιστορία του µπλέκεται αναντίρρητα µ' αυτήν του ανθρώπου. Οι επιστήµονες δέχονται ότι ο πολιτισµός αρχίζει από την εποχή που ο άνθρωπος έπαψε να ζει νοµαδική ζωή και καλλιέργησε τη γη. Θα ήταν επίσης σωστό, να υποθέσουµε ότι το πέρασµα από τη νοµαδική ζωή στον πολιτισµό άρχισε όταν οι πρώτοι καλλιεργητές "δούλεψαν" το αµπέλι. Επειδή είναι απ' τα είδη του φυτικού βασιλείου, που χρειάζεται αρκετά χρόνια για να αποδώσει καρπούς, το αµπέλι έδεσε τους πρώην νοµάδες µε τη γη. ∆εν γνωρίζουµε όµως σε ποιά ιστορική στιγµή "φτιάχτηκε" και άρχισε να καταναλώνεται το κρασί. Κουκούτσια σταφυλιών που βρέθηκαν µέσα στις σπηλιές των προϊστορικών ανθρώπων µας οδηγούν στην υπόθεση ότι το κρασί ίσως να είναι πιο παλιό από την "Ιστορία". Οι γραπτές αναφορές των λαών του Καυκάσου, της Μεσοποταµίας, της Αιγύπτου και αργότερα των αρχαίων Ελλήνων αναφέρονται στο κρασί και το συνδέουν µε τους θεούς. Σίγουρα πάντως οι ρίζες της γέννησης του χάνονται στα βάθη των αιώνων τουλάχιστον 5.000 χρόνια από σήµερα. Στην εποχή του Οµήρου, η κατανάλωση του κρασιού ήταν κάτι το συνηθισµένο. Εµφανίζεται άλλωστε στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Με την εξάπλωση των Ελλήνων, το αµπέλι συνέχισε την πορεία του προς τη Σικελία και την Καµπανία. Αργότερα οι Ρωµαίοι το φύτεψαν σε όλες τις χώρες της τεράστιας αυτοκρατορίας τους. Αποδείχτηκαν αξιόλογοι αµπελουργοί και ανέπτυξαν εκπληκτικά την αµπελουργία και τις µεθόδους οινοποίησης.

Στην Ελλάδα δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε άρχισε η καλλιέργεια του αµπελιού, ίσως γύρω στο 15ο αιώνα π.Χ. ∆εν υπάρχει επίσης συµφωνία για το ποιό δρόµο ακολούθησε για να φτάσει στην πατρίδα µας. Αλλοι λένε ότι ήρθε από τη Φοινίκη µέσω Κρήτης στη Νάξο και ύστερα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Αλλοι δίνουν την προτεραιότητα στην Αιτωλία και άλλοι στη Θράκη. Είτε από τον ένα δρόµο είτε από τον άλλο, η αµπελοκαλλιέργεια εξαπλώθηκε γρήγορα σ' ολόκληρη την Ελλάδα και κατέκτησε σηµαντική θέση στην οικονοµία του τόπου, πράγµα που µαρτυρούν και τα πολυάριθµα νοµίσµατα µε απεικονίσεις σταφυλιών. Οποιος λοιπόν και αν ήταν ο δρόµος, το κρασί είχε σπουδαία θέση στη ζωή της αρχαίας Ελλάδας σε τέτοιο βαθµό που ο ∆ιόνυσος, θεός της άγριας βλάστησης στην αρχή, να συνδεθεί σχεδόν αποκλειστικά µε το ευλογηµένο προϊόν του σταφυλιού. Σίγουρα οι µεγαλύτεροι οινοποιοί υπήρξαν οι Ελληνες, από την εποχή που το ανήσυχο εµπορικό πνεύµα τους τους έφερε σ' επαφή µε τους Αιγύπτιους και τους Φοίνικες από τους οποίους πήραν την τέχνη του κρασιού. H µετακίνηση τους για εµπορικούς σκοπούς, και η δηµιουργία αποικιών στα παράλια της Μεσογείου έβαλε τις ρίζες της σύγχρονης αµπελουργίας και έκανε το κρασί γνωστό σε ολόκληρη την Νότια Ευρώπη. Χώρες που σήµερα θεωρούνται ότι έχουν παράδοση στην παραγωγή κρασιών (Γαλλία,Ιταλία, Ισπανία) χρωστάνε πολλά σ' αυτούς τους ακούραστους εµπόρους.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...