Drink....eat!!!

Ιστορία του Ελληνικού κρασιου, Μέρος 3ο

0
Οι Ποικιλίες

Ο Βιργίλιος έγραψε ότι είναι πιο εύκολο να µετρήσεις τους κόκκους της άµµου παρά όλες τις ποικιλίες της αµπέλου. Στους τάφους των Φαραώ της 4ης ∆υναστείας (4.000 π.Χ.) τοιχογραφίες αναπαριστούν έξι διαφορετικές ποικιλίες κληµάτων, σκηνές τρυγητού και οινοποιήσης. Η φυσική επιλογή, η διασταύρωση µεταξύ των ποικιλιών, η δηµιουργία νέων από των άνθρωπο αλλά και ο καινούργιοι χαρακτήρες που ανέπτυξαν όσες ποικιλίες ξενιτεύθηκαν έδωσαν στα χέρια των ανθρώπων της οινοπαραγωγής ένα πολύτιµο και σχεδόν ανεξάντλητο υλικό. Σήµερα εκατοντάδες ποικιλίες συνεχίζουν να καλλιεργούνται στη χώρα µας. Μία που φθάνει µέχρι τις ηµέρες µας διατηρώντας (σχεδόν ανέπαφο) το αρχαίο της όνοµα είναι η "Λιµνία" όπως την αναφέρει ο Αριστοτέλης ή γνωστή σήµερα µε το όνοµα " Λιµνιό". Ενώ αρκετές έχουν χαθεί και άλλες που δεν έχουν οικονοµικό όφελος έχουν παραµεληθεί. Οι κυριότερες που καλλιεργούνται και σήµερα είναι οι πιο κάτω:

Ελληνικές Ποικιλίες µε λευκά σταφύλια

* Αθήρι

Παλιά λευκή ποικιλία του κεντρικού και νότιου Αιγαίου, που καλλιεργείται σήµερα σε αρκετές περιοχές της χώρας, όπως η Χαλκιδική. ριµάζει το δεύτερο δεκαπενθήµερο του Αυγούστου ή αρχές Σεπτεµβρίου. Το Αθήρι δίνει κρασιά µε φρουτώδη αρώµατα, µέτριο αλκοολικό τίτλο και οξύτητα, µε ευχάριστη, απαλή και γεµάτη γεύση. Συµµετέχει στην παραγωγή των οίνων Ονοµασίας Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητας "Ρόδος", "Σαντορίνη", "Πλαγιές Μελίτωνα", καθώς και Τοπικών (Αγιορείτικος, Χαλκιδικής, Μακεδονικός, Λασιθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Αιγαιοπελαγίτικος κ.α.), και Επιτραπέζιων οίνων.

* Αϊδάνι

Λευκή ποικιλία, που καλλιεργείται στις Κυκλάδες, και ιδιαίτερα στη Νάξο, τη Σαντορίνη και την Πάρο. ριµάζει τέλη Αυγούστου µε αρχές Σεπτεµβρίου. Το κρασί της ποικιλίας Αηδάνι έχει µέτριο αλκοολικό τίτλο και οξύτητα, αλλά έχει πλούσιο ανθώδες άρωµα και προσφέρεται για αναµείξεις µε κρασιά υψηλόβαθµα ή υψηλής οξύτητας, π.χ. από την ποικιλία Ασύρτικο, όπως στην περίπτωση του οίνου Ονοµασίας Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητας "Σαντορίνη".

* Ασύρτικο

Εξαιρετική πολυδύναµη λευκή ελληνική ποικιλία. Αρχικά καλλιεργούνταν στα νησιά των Κυκλάδων και κυρίως στη Σαντορίνη, που είναι ο τόπος καταγωγής της. Από εκεί µετανάστευσε µε επιτυχία στη Χαλκιδική, την Επανοµή, τη ∆ράµα, το Παγγαίο, την Αττική, την Πελοπόννησο, και έφτασε να καλλιεργείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, σε µία έκταση, που ξεπερνά τα 11.500 στρέµµατα. Λόγω της υψηλής οξύτητας, του αρώµατος και της ευκολίας προσαρµογής της σε διάφορα εδαφοκλιµατικά περιβάλλοντα διατηρώντας το χαρακτήρα της, η ποικιλία αυτή έχει χρησιµοποιηθεί ευρύτατα στη δηµιουργία νέων αµπελώνων σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο.

Το Ασύρτικο δίνει οίνους υψηλόβαθµους µε υψηλή οξύτητα, συνδυασµός σπάνιος για λευκή µεσογειακή ποικιλία. Οι οίνοι από Ασύρτικο χαρακτηρίζονται από τη ζωηρή και γεµάτη γεύση και την ιδιαίτερη µύτη, πιο µεταλλική και γήινη στη Σαντορίνη, έντονα φρουτώδη και ανθώδη στην ηπειρωτική και µάλιστα στη Βόρεια Ελλάδα. Παρουσιάζουν όµως τάση οξείδωσης και γι' αυτό χρειάζεται προσοχή κατά την οινοποίηση. Συµµετέχει στην παραγωγή των οίνων Ονοµασίας Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητος "Σαντορίνη" (του ξηρού, φρέσκου ή παλαιωµένου σε δρύινα βαρέλια, και του γλυκού παλαιωµένου Vinsanto), και "Πλαγιές Μελίτωνα", αλλά και αρκετών Τοπικών (Επανοµής, ∆ράµας, Αγιορείτικος, Μακεδονικός, Πλαγιές Βερτίσκου, Αττικός κ.α.) και Επιτραπέζιων οίνων.

* Βηλάνα

Λευκή ποικιλία της Κρήτης, η οποία συναντάται στους νοµούς Ηρακλείου και Λασιθίου και σποραδικά στους νοµούς Ρεθύµνης και Χανίων, καταλαµβάνοντας συνολικά µια έκταση περίπου 3.500 στρεµµάτων. ριµάζει µετά τα µέσα Σεπτεµβρίου. Όταν η Βηλάνα καλλιεργείται στα κατάλληλα εδάφη µε µικρό φορτίο ανά πρέµνο, δίνει κρασιά µέτριου έως υψηλού αλκοολικού τίτλου, υψηλής οξύτητας και µέτριου αρωµατικού πλούτου. Πρόκειται για µία ευοξείδωτη ποικιλία, η οποία απαιτεί πάντα προσοχή στην οινοποίηση. Η ποικιλία Βηλάνα συµµετέχει στην παραγωγή των λευκών ξηρών οίνων Ονοµασίας Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητος "Πεζά"(100%), και "Σητεία" (µαζί µε την ποικιλία Θραψαθήρι), καθώς και ορισµένων Τοπικών οίνων (Κρητικός, Λασηθιώτικος, Κισσάµου, Ηρακλειώτικος).

* Μονεµβασιά

Συνώνυµα: Μονοβασιά, Μονεµβασίτικο.

Λευκή ποικιλία καλλιεργούµενη στις Κυκλάδες (ιδιαίτερα στην Πάρο), και σποραδικά σε αρκετά νησιά του Αιγαίου και την Εύβοια. Αν και κατάγεται από την οµώνυµη περιοχή, η καλλιέργειά της στη Μονεµβασιά είχε τελείως εξαφανιστεί για να επανέλθει πρόσφατα σε περιορισµένη έκταση. ριµάζει µέσα µε τέλη Σεπτεµβρίου. Το κρασί της Μονεµβασιάς, όταν αυτή καλλιεργείται στο κατάλληλο εδαφοκλιµατικό περιβάλλον, είναι υψηλόβαθµο, µέτριας οξύτητας, µε χαρακτηριστικό άρωµα, αλλά και έντονη τάση οξείδωσης, οπότε χρειάζεται προσοχή στην οινοποίηση.

Από την ποικιλία Μονεµβασιά παράγεται ο λευκός ξηρός οίνος Ονοµασίας Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητος "Πάρος", και σε συνοινοποίηση µε την ερυθρή ποικιλία Μανδηλαριά, ο ερυθρός ξηρός οίνος της ίδιας Ονοµασίας, καθώς και ορισµένοι Τοπικοί οίνοι (Θραψάνων).

Συνεχίζεται...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...